یکی از پارامترهای مهمی که در مورد تلسکوپها از آن بحث می شود نسبت کانونی است که آنرا عمومأ به صورت  F/n  می نویسند  که در آن n نسبت فاصله کانونی عدسی شیئی یا آیینه اصلی به قطر آن است .برای مثال در موردی که فاصله کانونی آیینه 120 سانتی متر و قطر آیینه نیز 12 سانتیمتر باشد نسبت کانونی به صورتf /10   نوشته می شود . این نسبت کانونی در مورد تلسکوپهای بازتابی یا نیوتنی معمولأ بین f /4  و f/12  است. f/4 بعلت افزایش خطای کما  عملاً حد پایین بوده و f/12 نیز به علت زیاد شدن ابعاد سیستم یک حد بالا است . تلسکوپهای با نسبتهای پایین مثلاً بین f/4 تا f/6  برای رصد  اجرام سماوی که نور دریافتی از آنها کم است مناسب هستند و با توجه به اینکه به زمان نوردهی کمتری جهت عکاسی احتیاج دارند تلسکوپهای سریع نامیده شده و جهت عکسبرداریهای نجومی بیشتر از آنها استفاده می شود . نسبتهای کانونی f/7 تا f/12 نیز که کند(مخالف سریع) نامیده می شوند و عموماً به بزرگنمایی های زیاد منجر می شوند برای رصدهای عادی مثلاً رصد اجرام منظومه شمسی مطلوب هستند . در تلسکوپهای شکستی توصیه می شود که این نسبت بین f /15  تا f /20 باشد چراکه در این حالت خطای رنگی بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد .

در دوربینهای عکاسی جهت عکاسی از مناظر مختلف با نوردهی های متفاوت ، با تنظیم دیافراگم نسبتهای کانونی f/2.2 ……. f/11 در اختیار عکسبردار قرار می گیرند . عملاً در مواردی که احتیاج به نوردهی بیشتر است دوربین در حالت f  /2 و در مواردی که به نوردهی کمتری نیاز است دوربین در حالتی با نسبت کانونی بیشتر مثلاً f /11 تنظیم می شود .